Old English · verb
ætspringan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /ætˈsprin.ɡɑn/[ætˈspriŋ.ɡɑn]
- Syllables
- æt · ˈsprin · ɡɑn (3 syllables)
- Modern English
- atspringspurt
Meaning
-
to spring out; rush forth; spurt out
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ætspringe | ætsprang |
| 2nd singular | ætspringst | ætsprunge |
| 3rd singular | ætspringþ | ætsprang |
| Plural | ætspringaþ | ætsprungon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ætspringe | ætsprunge |
| Plural | ætspringen | ætsprungen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ætspringan |
| Inflected infinitive | ætspringenne |
| Imperative singular | ætspring |
| Imperative plural | ætspringaþ |
| Present participle | ætspringende |
| Past participle | ætsprungen |
All forms (13)
Etymology
From æt- + springan.
Descendants
atspring
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ætspringan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution