Old English · verb
abacen
Normalised ābacen
- Part of speech
- verb
- IPA
- /ɑːˈbɑ.ken/
- Syllables
- ɑː · ˈbɑ · ken (3 syllables)
abacen1 · verb · inflected form
Senses
-
plural present subjunctive of ābacan
-
Inflected form of ābacan
abacen2 · verb · inflected form
Senses
-
past participle of ābacan
-
Inflected form of ābacan
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ābacen | ābacen | ābacen |
| Accusative | ābacenne | ābacene | ābacen |
| Genitive | ābacenes | ābacenre | ābacenes |
| Dative | ābacenum | ābacenre | ābacenum |
| Instrumental | ābacene | ābacenre | ābacene |
| Plural | |||
| Nominative | ābacene | ābacenaābacene | ābacen |
| Accusative | ābacene | ābacenaābacene | ābacen |
| Genitive | ābacenra | ābacenra | ābacenra |
| Dative | ābacenum | ābacenum | ābacenum |
| Instrumental | ābacenum | ābacenum | ābacenum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ābacena | ābacene | ābacene |
| Accusative | ābacenan | ābacenan | ābacene |
| Genitive | ābacenan | ābacenan | ābacenan |
| Dative | ābacenan | ābacenan | ābacenan |
| Instrumental | ābacenan | ābacenan | ābacenan |
| Plural | |||
| Nominative | ābacenan | ābacenan | ābacenan |
| Accusative | ābacenan | ābacenan | ābacenan |
| Genitive | ābacenraābacenena | ābacenraābacenena | ābacenraābacenena |
| Dative | ābacenum | ābacenum | ābacenum |
| Instrumental | ābacenum | ābacenum | ābacenum |
All forms (10)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/abacen · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution