eldertongue

Old English · verb

adeafian

Normalised ādēafian

Part of speech
verb
Verb class
weak class 2
IPA
/ɑːˈdæ͜ɑː.fi.ɑn/
[ɑːˈdæ͜ɑː.vi.ɑn]
Syllables
ɑː · ˈdæ͜ɑː · fi · ɑn (4 syllables)
Modern English
deafendeaf

Meaning

  1. to deafen, become deaf

Conjugation

Conjugation of adeafian
PresentPast
Indicative
1st singular ādēafiġeādēafode
2nd singular ādēafastādēafodest
3rd singular ādēafaþādēafode
Plural ādēafiaþādēafodon
Subjunctive
Singular ādēafiġeādēafode
Plural ādēafiġenādēafoden
Non-finite forms of adeafian
Form
Infinitive ādēafian
Inflected infinitive ādēafienne
Imperative singular ādēafa
Imperative plural ādēafiaþ
Present participle ādēafiende
Past participle ādēafod

All forms (14)

Etymology

From ā- + dēafian.

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/adeafian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution