Old English · verb
aforfeorsian
Normalised āforfeorsian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑː.forˈfe͜or.si.ɑn/[ɑː.forˈfe͜orˠ.si.ɑn]
- Syllables
- ɑː · for · ˈfe͜or · si · ɑn (5 syllables)
- Modern English
- lengthenprolong
Meaning
-
to lengthen, prolong
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āforfeorsiġe | āforfeorsode |
| 2nd singular | āforfeorsast | āforfeorsodest |
| 3rd singular | āforfeorsaþ | āforfeorsode |
| Plural | āforfeorsiaþ | āforfeorsodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āforfeorsiġe | āforfeorsode |
| Plural | āforfeorsiġen | āforfeorsoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āforfeorsian |
| Inflected infinitive | āforfeorsienne |
| Imperative singular | āforfeorsa |
| Imperative plural | āforfeorsiaþ |
| Present participle | āforfeorsiende |
| Past participle | āforfeorsod |
All forms (14)
Etymology
From ā- + for- + feorsian (“to go beyond”). Calque of Latin prōlongō (“lengthen”)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/aforfeorsian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution