Old English · verb
ahangian
Normalised āhangian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑːˈxɑn.ɡi.ɑn/[ɑːˈhɑŋ.ɡi.ɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈxɑn · ɡi · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- hang
Meaning
-
to hang
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āhangiġe | āhangode |
| 2nd singular | āhangast | āhangodest |
| 3rd singular | āhangaþ | āhangode |
| Plural | āhangiaþ | āhangodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āhangiġe | āhangode |
| Plural | āhangiġen | āhangoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āhangian |
| Inflected infinitive | āhangienne |
| Imperative singular | āhanga |
| Imperative plural | āhangiaþ |
| Present participle | āhangiende |
| Past participle | āhangod |
All forms (14)
Etymology
From ā- + hangian (“to hang”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ahangian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution