Old English · verb
ahweorfan
Normalised āhweorfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /ɑːˈxwe͜or.fɑn/[ɑːˈʍe͜orˠ.vɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈxwe͜or · fɑn (3 syllables)
- Modern English
- spirituallyphysically
Meaning
-
to turn or move away (physically or spiritually)
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āhweorfe | āhwearf |
| 2nd singular | āhweorfest | āhwurfe |
| 3rd singular | āhweorfeþ | āhwearf |
| Plural | āhweorfaþ | āhwurfon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āhweorfe | āhwurfe |
| Plural | āhweorfen | āhwurfen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āhweorfan |
| Inflected infinitive | āhweorfenne |
| Imperative singular | āhweorf |
| Imperative plural | āhweorfaþ |
| Present participle | āhweorfende |
| Past participle | āhworfen |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to ā- + hweorfan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ahweorfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution