Old English · adjective
anwille
Normalised ānwille
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈɑːnˌwil.le/[ˈɑːnˌwiɫ.ɫe]
- Syllables
- ˈɑːn · ˌwil · le (3 syllables)
- Modern English
- stubborn
Meaning
-
stubborn
Hū mæġ sē mann wel faran þe his mōd āwent fram eallum þissum bōcum, and biþ him swā ānwille þæt him lēofre biþ þæt hē libbe ǣfre be his āgnum dihte āsċīred fram þissum, swelċe hē ne cunne Cristes ġesetnessa? How can someone do well if they turn their mind from all these books [stuff that Ælfric wrote], if they're so stubborn that they would rather live their l
c. 1005, Ælfric's Letter to Sigeweard
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ānwille | ānwilluānwillo | ānwille |
| Accusative | ānwilne | ānwille | ānwille |
| Genitive | ānwilles | ānwilre | ānwilles |
| Dative | ānwillum | ānwilre | ānwillum |
| Instrumental | ānwille | ānwilre | ānwille |
| Plural | |||
| Nominative | ānwille | ānwillaānwille | ānwilluānwillo |
| Accusative | ānwille | ānwillaānwille | ānwilluānwillo |
| Genitive | ānwilra | ānwilra | ānwilra |
| Dative | ānwillum | ānwillum | ānwillum |
| Instrumental | ānwillum | ānwillum | ānwillum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ānwilla | ānwille | ānwille |
| Accusative | ānwillan | ānwillan | ānwille |
| Genitive | ānwillan | ānwillan | ānwillan |
| Dative | ānwillan | ānwillan | ānwillan |
| Instrumental | ānwillan | ānwillan | ānwillan |
| Plural | |||
| Nominative | ānwillan | ānwillan | ānwillan |
| Accusative | ānwillan | ānwillan | ānwillan |
| Genitive | ānwilraānwillena | ānwilraānwillena | ānwilraānwillena |
| Dative | ānwillum | ānwillum | ānwillum |
| Instrumental | ānwillum | ānwillum | ānwillum |
All forms (11)
Etymology
From Proto-West Germanic *ainawilljī. Cognate with Old High German einwilli. Equivalent to ān- + -wille, literally "one-willed."
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/anwille · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution