Old English · verb
beþeaht
- Part of speech
- verb
- IPA
- /beˈθæ͜ɑxt/
- Syllables
- be · ˈθæ͜ɑxt (2 syllables)
Meaning
-
past participle of beþeċċan
-
Inflected form of beþeċċan
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | beþeaht | beþeaht | beþeaht |
| Accusative | beþeahtne | beþeahte | beþeaht |
| Genitive | beþeahtes | beþeahtre | beþeahtes |
| Dative | beþeahtum | beþeahtre | beþeahtum |
| Instrumental | beþeahte | beþeahtre | beþeahte |
| Plural | |||
| Nominative | beþeahte | beþeahtabeþeahte | beþeaht |
| Accusative | beþeahte | beþeahtabeþeahte | beþeaht |
| Genitive | beþeahtra | beþeahtra | beþeahtra |
| Dative | beþeahtum | beþeahtum | beþeahtum |
| Instrumental | beþeahtum | beþeahtum | beþeahtum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | beþeahta | beþeahte | beþeahte |
| Accusative | beþeahtan | beþeahtan | beþeahte |
| Genitive | beþeahtan | beþeahtan | beþeahtan |
| Dative | beþeahtan | beþeahtan | beþeahtan |
| Instrumental | beþeahtan | beþeahtan | beþeahtan |
| Plural | |||
| Nominative | beþeahtan | beþeahtan | beþeahtan |
| Accusative | beþeahtan | beþeahtan | beþeahtan |
| Genitive | beþeahtrabeþeahtena | beþeahtrabeþeahtena | beþeahtrabeþeahtena |
| Dative | beþeahtum | beþeahtum | beþeahtum |
| Instrumental | beþeahtum | beþeahtum | beþeahtum |
All forms (10)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/beþeaht · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution