Old English · verb
beceorfan
Normalised beċeorfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /beˈt͡ʃe͜or.fɑn/[beˈt͡ʃe͜orˠ.vɑn]
- Syllables
- be · ˈt͡ʃe͜or · fɑn (3 syllables)
- Modern English
- becarveparebeheadflay
Meaning
-
to becarve, cut off, cut or pare away; flay
-
to behead
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | beċeorfe | beċearf |
| 2nd singular | beċierfst | becurfe |
| 3rd singular | beċierfþ | beċearf |
| Plural | beċeorfaþ | becurfon |
| Subjunctive | ||
| Singular | beċeorfe | becurfe |
| Plural | beċeorfen | becurfen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | beċeorfan |
| Inflected infinitive | beċeorfenne |
| Imperative singular | beċeorf |
| Imperative plural | beċeorfaþ |
| Present participle | beċeorfende |
| Past participle | becorfen |
All forms (14)
Etymology
From be- + ċeorfan.
Descendants
becarve
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/beceorfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution