Old English · verb
bewician
Normalised bewīcian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- Modern English
- encamp
Meaning
-
to encamp
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | bewīciġe | bewīcode |
| 2nd singular | bewīcast | bewīcodest |
| 3rd singular | bewīcaþ | bewīcode |
| Plural | bewīciaþ | bewīcodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | bewīciġe | bewīcode |
| Plural | bewīciġen | bewīcoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | bewīcian |
| Inflected infinitive | bewīcienne |
| Imperative singular | bewīca |
| Imperative plural | bewīciaþ |
| Present participle | bewīciende |
| Past participle | bewīcod |
All forms (14)
Etymology
From be- + wīcian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/bewician · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution