Old English · verb
bewrigen
Normalised bewriġen
- Part of speech
- verb
- IPA
- /beˈwri.ɡen/[beˈwri.ɣen]
- Syllables
- be · ˈwri · ɡen (3 syllables)
bewrigen1 · verb · inflected form
Senses
-
plural preterite subjunctive of bewrēon
-
Inflected form of bewrēon
bewrigen2 · verb · inflected form
Senses
-
past participle of bewrēon
-
Inflected form of bewrēon
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | bewriġen | bewriġen | bewriġen |
| Accusative | bewriġenne | bewriġene | bewriġen |
| Genitive | bewriġenes | bewriġenre | bewriġenes |
| Dative | bewriġenum | bewriġenre | bewriġenum |
| Instrumental | bewriġene | bewriġenre | bewriġene |
| Plural | |||
| Nominative | bewriġene | bewriġenabewriġene | bewriġen |
| Accusative | bewriġene | bewriġenabewriġene | bewriġen |
| Genitive | bewriġenra | bewriġenra | bewriġenra |
| Dative | bewriġenum | bewriġenum | bewriġenum |
| Instrumental | bewriġenum | bewriġenum | bewriġenum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | bewriġena | bewriġene | bewriġene |
| Accusative | bewriġenan | bewriġenan | bewriġene |
| Genitive | bewriġenan | bewriġenan | bewriġenan |
| Dative | bewriġenan | bewriġenan | bewriġenan |
| Instrumental | bewriġenan | bewriġenan | bewriġenan |
| Plural | |||
| Nominative | bewriġenan | bewriġenan | bewriġenan |
| Accusative | bewriġenan | bewriġenan | bewriġenan |
| Genitive | bewriġenrabewriġenena | bewriġenrabewriġenena | bewriġenrabewriġenena |
| Dative | bewriġenum | bewriġenum | bewriġenum |
| Instrumental | bewriġenum | bewriġenum | bewriġenum |
All forms (10)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/bewrigen · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution