Old English · verb
cneowian
Normalised cnēowian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈkne͜oː.wi.ɑn/
- Syllables
- ˈkne͜oː · wi · ɑn (3 syllables)
- Modern English
- kneel
Meaning
-
to kneel
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | cnēowiġe | cnēowode |
| 2nd singular | cnēowast | cnēowodest |
| 3rd singular | cnēowaþ | cnēowode |
| Plural | cnēowiaþ | cnēowodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | cnēowiġe | cnēowode |
| Plural | cnēowiġen | cnēowoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | cnēowian |
| Inflected infinitive | cnēowienne |
| Imperative singular | cnēowa |
| Imperative plural | cnēowiaþ |
| Present participle | cnēowiende |
| Past participle | cnēowodġecnēowod |
All forms (15)
Etymology
From cnēow + -ian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/cneowian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution