Old English · verb
cwiddian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈkwid.di.ɑn/
- Syllables
- ˈkwid · di · ɑn (3 syllables)
Meaning
-
to say
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | cwiddiġe | cwiddode |
| 2nd singular | cwiddast | cwiddodest |
| 3rd singular | cwiddaþ | cwiddode |
| Plural | cwiddiaþ | cwiddodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | cwiddiġe | cwiddode |
| Plural | cwiddiġen | cwiddoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | cwiddian |
| Inflected infinitive | cwiddienne |
| Imperative singular | cwidda |
| Imperative plural | cwiddiaþ |
| Present participle | cwiddiende |
| Past participle | cwiddodġecwiddod |
All forms (15)
Etymology
By surface analysis, cwide (“saying”) + -ian (infinitive suffix)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/cwiddian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution