Old English · verb
cyrtenlæcan
Normalised cyrtenlǣċan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /ˈkyr.tenˌlæː.t͡ʃɑn/[ˈkyrˠ.tenˌlæː.t͡ʃɑn]
- Syllables
- ˈkyr · ten · ˌlæː · t͡ʃɑn (4 syllables)
- Modern English
- beautifyelegant
Meaning
-
to beautify, make beautiful
-
to make elegant
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | cyrtenlǣċe | cyrtenlǣhte |
| 2nd singular | cyrtenlǣċestcyrtenlǣcst | cyrtenlǣhtest |
| 3rd singular | cyrtenlǣċeþcyrtenlǣcþ | cyrtenlǣhte |
| Plural | cyrtenlǣċaþ | cyrtenlǣhton |
| Subjunctive | ||
| Singular | cyrtenlǣċe | cyrtenlǣhte |
| Plural | cyrtenlǣċen | cyrtenlǣhten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | cyrtenlǣċan |
| Inflected infinitive | cyrtenlǣċenne |
| Imperative singular | cyrtenlǣċ |
| Imperative plural | cyrtenlǣċaþ |
| Present participle | cyrtenlǣċende |
| Past participle | cyrtenlǣhtġecyrtenlǣht |
All forms (17)
Etymology
From cyrten (“fair, comely”) + -lǣċan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/cyrtenlæcan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution