Old English · verb
dædbetan
Normalised dǣdbētan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /ˈdæːdˌbeː.tɑn/
- Syllables
- ˈdæːd · ˌbeː · tɑn (3 syllables)
- Modern English
- repentamendspenitent
Meaning
-
to make amends, be penitent, repent
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | dǣdbēte | dǣdbētte |
| 2nd singular | dǣdbētestdǣdbētst | dǣdbēttest |
| 3rd singular | dǣdbēteþdǣdbēttdǣdbēt | dǣdbētte |
| Plural | dǣdbētaþ | dǣdbētton |
| Subjunctive | ||
| Singular | dǣdbēte | dǣdbētte |
| Plural | dǣdbēten | dǣdbētten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | dǣdbētan |
| Inflected infinitive | dǣdbētenne |
| Imperative singular | dǣdbēt |
| Imperative plural | dǣdbētaþ |
| Present participle | dǣdbētende |
| Past participle | dǣdbētedġedǣdbēted |
All forms (17)
Etymology
Equivalent to dǣd + bētan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/dædbetan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution