Old English · verb
dælniman
Normalised dǣlniman
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class IV
- IPA
- /ˈdæːlˌni.mɑn/
- Syllables
- ˈdæːl · ˌni · mɑn (3 syllables)
- Modern English
- participate
Meaning
-
to participate
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | dǣlnime | dǣlnamdǣlnōm |
| 2nd singular | dǣlnimestdǣlnimst | dǣlnōmedǣlnāme |
| 3rd singular | dǣlnimeþdǣlnimþ | dǣlnamdǣlnōm |
| Plural | dǣlnimaþ | dǣlnōmondǣlnāmon |
| Subjunctive | ||
| Singular | dǣlnime | dǣlnōmedǣlnāme |
| Plural | dǣlnimen | dǣlnōmendǣlnāmen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | dǣlniman |
| Inflected infinitive | dǣlnimenne |
| Imperative singular | dǣlnim |
| Imperative plural | dǣlnimaþ |
| Present participle | dǣlnimende |
| Past participle | dǣlnumenġedǣlnumen |
All forms (21)
Etymology
Perhaps originally a calque of Latin participō. Cognate with Dutch deelnemen and German teilnehmen. Equivalent to dǣl (“part”) + niman (“to take”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/dælniman · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution