Old English · verb
forlicgan
Normalised forliċġan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class V
- IPA
- /forˈlij.jɑn/[forˈlid.d͡ʒɑn]
- Syllables
- for · ˈlij · jɑn (3 syllables)
- Modern English
- forlieforbiddenfornicate
Meaning
-
to lie wrongly with, lie in a forbidden manner, fornicate
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | forliċġe | forlæġ |
| 2nd singular | forliġst | forlǣgeforlāge |
| 3rd singular | forliġþ | forlæġ |
| Plural | forliċġaþ | forlǣgonforlāgon |
| Subjunctive | ||
| Singular | forliċġe | forlǣgeforlāge |
| Plural | forliċġen | forlǣgenforlāgen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | forliċġan |
| Inflected infinitive | forliċġenne |
| Imperative singular | forliġe |
| Imperative plural | forliċġaþ |
| Present participle | forliċġende |
| Past participle | forleġen |
All forms (17)
Etymology
From for- + liċġan. Cognate with Old High German firliggen.
Descendants
forlie
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/forlicgan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution