Old English · verb
forwrecan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class V
- IPA
- /forˈwre.kɑn/
- Syllables
- for · ˈwre · kɑn (3 syllables)
Meaning
-
to drive out, banish, expel
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | forwrece | forwræc |
| 2nd singular | forwricst | forwrǣce |
| 3rd singular | forwricþ | forwræc |
| Plural | forwrecaþ | forwrǣcon |
| Subjunctive | ||
| Singular | forwrece | forwrǣce |
| Plural | forwrecen | forwrǣcen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | forwrecan |
| Inflected infinitive | forwrecenne |
| Imperative singular | forwrec |
| Imperative plural | forwrecaþ |
| Present participle | forwrecende |
| Past participle | forwrecen |
All forms (13)
Etymology
Equivalent to for- + wrecan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/forwrecan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution