Old English · verb
forwyrcan
Normalised forwyrċan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /forˈwyr.t͡ʃɑn/[forˈwyrˠ.t͡ʃɑn]
- Syllables
- for · ˈwyr · t͡ʃɑn (3 syllables)
- Modern English
- forworkevildoingconvictforfeit
Meaning
-
to do wrong, sin
-
to destroy
-
to forfeit, lose by evildoing
-
to be guilty
-
to convict
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | forwyrċe | forworhte |
| 2nd singular | forwyrċestforwyrcst | forworhtest |
| 3rd singular | forwyrċeþforwyrcþ | forworhte |
| Plural | forwyrċaþ | forworhton |
| Subjunctive | ||
| Singular | forwyrċe | forworhte |
| Plural | forwyrċen | forworhten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | forwyrċan |
| Inflected infinitive | forwyrċenne |
| Imperative singular | forwyrċ |
| Imperative plural | forwyrċaþ |
| Present participle | forwyrċende |
| Past participle | forworht |
All forms (16)
Etymology
From Proto-Germanic *frawurkijaną, equivalent to for- + wyrċan. Cognate with German verwirken.
Descendants
forwork
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/forwyrcan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution