Old English · verb
frambugan
Normalised frambūgan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class II
- IPA
- /frɑmˈbuː.ɡɑn/[frɑmˈbuː.ɣɑn]
- Syllables
- frɑm · ˈbuː · ɡɑn (3 syllables)
Meaning
-
to turn from; to turn away; to leave
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | frambūge | frambēagframbēah |
| 2nd singular | frambȳġst | frambuge |
| 3rd singular | frambȳġþ | frambēagframbēah |
| Plural | frambūgaþ | frambugon |
| Subjunctive | ||
| Singular | frambūge | frambuge |
| Plural | frambūgen | frambugen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | frambūgan |
| Inflected infinitive | frambūgenne |
| Imperative singular | frambūgframbūh |
| Imperative plural | frambūgaþ |
| Present participle | frambūgende |
| Past participle | frambogen |
All forms (16)
Etymology
Equivalent to fram- + būgan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/frambugan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution