Old English · verb
framhweorfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /frɑmˈxwe͜or.fɑn/[frɑmˈʍe͜orˠ.vɑn]
- Syllables
- frɑm · ˈxwe͜or · fɑn (3 syllables)
Meaning
-
to turn from
-
to go or depart from
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | framhweorfe | framhwearf |
| 2nd singular | framhwierfst | framhwurfe |
| 3rd singular | framhwierfþ | framhwearf |
| Plural | framhweorfaþ | framhwurfon |
| Subjunctive | ||
| Singular | framhweorfe | framhwurfe |
| Plural | framhweorfen | framhwurfen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | framhweorfan |
| Inflected infinitive | framhweorfenne |
| Imperative singular | framhweorf |
| Imperative plural | framhweorfaþ |
| Present participle | framhweorfende |
| Past participle | framhworfen |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to fram- + hweorfan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/framhweorfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution