Old English · verb
geanhweorfan
Normalised ġēanhweorfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /ˌjæ͜ɑːnˈxwe͜or.fɑn/[ˌjæ͜ɑːnˈʍe͜orˠ.vɑn]
- Syllables
- ˌjæ͜ɑːn · ˈxwe͜or · fɑn (3 syllables)
Meaning
-
to turn again, turn back, return
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġēanhweorfe | ġēanhwearf |
| 2nd singular | ġēanhwierfst | ġēanhwurfe |
| 3rd singular | ġēanhwierfþ | ġēanhwearf |
| Plural | ġēanhweorfaþ | ġēanhwurfon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġēanhweorfe | ġēanhwurfe |
| Plural | ġēanhweorfen | ġēanhwurfen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġēanhweorfan |
| Inflected infinitive | ġēanhweorfenne |
| Imperative singular | ġēanhweorf |
| Imperative plural | ġēanhweorfaþ |
| Present participle | ġēanhweorfende |
| Past participle | ġēanhworfen |
All forms (14)
Etymology
From ġēan- + hweorfan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/geanhweorfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution