Old English · verb
gefadian
Normalised ġefadian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈfɑ.di.ɑn/
- Syllables
- je · ˈfɑ · di · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to set in order
-
to arrange
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġefadiġe | ġefadode |
| 2nd singular | ġefadast | ġefadodest |
| 3rd singular | ġefadaþ | ġefadode |
| Plural | ġefadiaþ | ġefadodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġefadiġe | ġefadode |
| Plural | ġefadiġen | ġefadoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġefadian |
| Inflected infinitive | ġefadienne |
| Imperative singular | ġefada |
| Imperative plural | ġefadiaþ |
| Present participle | ġefadiende |
| Past participle | ġefadod |
All forms (14)
Etymology
From ġe- + fadian (“to arrange”)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gefadian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution