eldertongue

Old English · verb

gefen

Normalised ġefen

Part of speech
verb
IPA
/jeˈfen/
Syllables
je · ˈfen (2 syllables)

Meaning

  1. past participle of ġiefan

  2. Inflected form of ġiefan

Declension

Strong declension of gefen
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative ġefenġefenġefen
Accusative ġefenneġefeneġefen
Genitive ġefenesġefenreġefenes
Dative ġefenumġefenreġefenum
Instrumental ġefeneġefenreġefene
Plural
Nominative ġefeneġefenaġefeneġefen
Accusative ġefeneġefenaġefeneġefen
Genitive ġefenraġefenraġefenra
Dative ġefenumġefenumġefenum
Instrumental ġefenumġefenumġefenum
Weak declension of gefen
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative ġefenaġefeneġefene
Accusative ġefenanġefenanġefene
Genitive ġefenanġefenanġefenan
Dative ġefenanġefenanġefenan
Instrumental ġefenanġefenanġefenan
Plural
Nominative ġefenanġefenanġefenan
Accusative ġefenanġefenanġefenan
Genitive ġefenraġefenenaġefenraġefenenaġefenraġefenena
Dative ġefenumġefenumġefenum
Instrumental ġefenumġefenumġefenum

All forms (10)

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gefen · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution