Old English · verb
gefultumian
Normalised ġefultumian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈful.tu.mi.ɑn/[jeˈfuɫ.tu.mi.ɑn]
- Syllables
- je · ˈful · tu · mi · ɑn (5 syllables)
- Modern English
- assist
Meaning
-
to assist, help
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġefultumiġe | ġefultumode |
| 2nd singular | ġefultumast | ġefultumodest |
| 3rd singular | ġefultumaþ | ġefultumode |
| Plural | ġefultumiaþ | ġefultumodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġefultumiġe | ġefultumode |
| Plural | ġefultumiġen | ġefultumoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġefultumian |
| Inflected infinitive | ġefultumienne |
| Imperative singular | ġefultuma |
| Imperative plural | ġefultumiaþ |
| Present participle | ġefultumiende |
| Past participle | ġefultumod |
All forms (14)
Etymology
By surface analysis, ġefultuma (“helper”) + -ian
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gefultumian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution