Old English · verb
gemanigfieldan
Normalised ġemaniġfieldan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /jeˈmɑ.nijˌfi͜yl.dɑn/[jeˈmɑ.nijˌfi͜yɫ.dɑn]
- Syllables
- je · ˈmɑ · nij · ˌfi͜yl · dɑn (5 syllables)
- Modern English
- multiplyenlarge
Meaning
-
to multiply, enlarge
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġemaniġfielde | ġemaniġfielde |
| 2nd singular | ġemaniġfieldestġemaniġfielstġemaniġfieltst | ġemaniġfieldest |
| 3rd singular | ġemaniġfieldeþġemaniġfielt | ġemaniġfielde |
| Plural | ġemaniġfieldaþ | ġemaniġfieldon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġemaniġfielde | ġemaniġfielde |
| Plural | ġemaniġfielden | ġemaniġfielden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġemaniġfieldan |
| Inflected infinitive | ġemaniġfieldenne |
| Imperative singular | ġemaniġfield |
| Imperative plural | ġemaniġfieldaþ |
| Present participle | ġemaniġfieldende |
| Past participle | ġemaniġfielded |
All forms (14)
Etymology
From ge- + manigfeald + -an. Akin to ġemaniġfealdian, from the same Germanic root as Old Saxon gimanagfaldian, Dutch vermenigvuldigen.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gemanigfieldan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution