Old English · verb
genihtian
Normalised ġenihtian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈnix.ti.ɑn/[jeˈniç.ti.ɑn]
- Syllables
- je · ˈnix · ti · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to become night, grow dark
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġenihtiġe | ġenihtode |
| 2nd singular | ġenihtast | ġenihtodest |
| 3rd singular | ġenihtaþ | ġenihtode |
| Plural | ġenihtiaþ | ġenihtodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġenihtiġe | ġenihtode |
| Plural | ġenihtiġen | ġenihtoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġenihtian |
| Inflected infinitive | ġenihtienne |
| Imperative singular | ġenihta |
| Imperative plural | ġenihtiaþ |
| Present participle | ġenihtiende |
| Past participle | ġenihtod |
All forms (14)
Etymology
From ġe- + nihtian (“to become night”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/genihtian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution