Old English · verb
gewindwian
Normalised ġewindwian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈwin.dwi.ɑn/
- Syllables
- je · ˈwin · dwi · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to blow
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġewindwiġe | ġewindwode |
| 2nd singular | ġewindwast | ġewindwodest |
| 3rd singular | ġewindwaþ | ġewindwode |
| Plural | ġewindwiaþ | ġewindwodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġewindwiġe | ġewindwode |
| Plural | ġewindwiġen | ġewindwoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġewindwian |
| Inflected infinitive | ġewindwienne |
| Imperative singular | ġewindwa |
| Imperative plural | ġewindwiaþ |
| Present participle | ġewindwiende |
| Past participle | ġewindwod |
All forms (14)
Etymology
From ġe- + windwian (“to fan”)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gewindwian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution