Old English · adjective
guþrof
Normalised gūþrōf
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈɡuːθˌroːf/[ˈɡuːðˌroːf]
- Syllables
- ˈɡuːθ · ˌroːf (2 syllables)
- Modern English
- battle-famous
Meaning
-
battle-famous
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | gūþrōf | gūþrōf | gūþrōf |
| Accusative | gūþrōfne | gūþrōfe | gūþrōf |
| Genitive | gūþrōfes | gūþrōfre | gūþrōfes |
| Dative | gūþrōfum | gūþrōfre | gūþrōfum |
| Instrumental | gūþrōfe | gūþrōfre | gūþrōfe |
| Plural | |||
| Nominative | gūþrōfe | gūþrōfagūþrōfe | gūþrōf |
| Accusative | gūþrōfe | gūþrōfagūþrōfe | gūþrōf |
| Genitive | gūþrōfra | gūþrōfra | gūþrōfra |
| Dative | gūþrōfum | gūþrōfum | gūþrōfum |
| Instrumental | gūþrōfum | gūþrōfum | gūþrōfum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | gūþrōfa | gūþrōfe | gūþrōfe |
| Accusative | gūþrōfan | gūþrōfan | gūþrōfe |
| Genitive | gūþrōfan | gūþrōfan | gūþrōfan |
| Dative | gūþrōfan | gūþrōfan | gūþrōfan |
| Instrumental | gūþrōfan | gūþrōfan | gūþrōfan |
| Plural | |||
| Nominative | gūþrōfan | gūþrōfan | gūþrōfan |
| Accusative | gūþrōfan | gūþrōfan | gūþrōfan |
| Genitive | gūþrōfragūþrōfena | gūþrōfragūþrōfena | gūþrōfragūþrōfena |
| Dative | gūþrōfum | gūþrōfum | gūþrōfum |
| Instrumental | gūþrōfum | gūþrōfum | gūþrōfum |
All forms (10)
Etymology
gūþ + -rōf
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/guþrof · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution