Old English · verb
heafdian
Normalised hēafdian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈxæ͜ɑːf.di.ɑn/[ˈhæ͜ɑːv.di.ɑn]
- Syllables
- ˈxæ͜ɑːf · di · ɑn (3 syllables)
- Modern English
- behead
Meaning
-
to behead
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | hēafdiġe | hēafdode |
| 2nd singular | hēafdast | hēafdodest |
| 3rd singular | hēafdaþ | hēafdode |
| Plural | hēafdiaþ | hēafdodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | hēafdiġe | hēafdode |
| Plural | hēafdiġen | hēafdoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | hēafdian |
| Inflected infinitive | hēafdienne |
| Imperative singular | hēafda |
| Imperative plural | hēafdiaþ |
| Present participle | hēafdiende |
| Past participle | hēafdodġehēafdod |
All forms (15)
Etymology
From hēafod (“head”) + -ian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/heafdian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution