Old English · verb
hwinsian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈxwin.si.ɑn/[ˈʍin.zi.ɑn]
- Syllables
- ˈxwin · si · ɑn (3 syllables)
- Modern English
- whingewhine
Meaning
-
to whine
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | hwinsiġe | hwinsode |
| 2nd singular | hwinsast | hwinsodest |
| 3rd singular | hwinsaþ | hwinsode |
| Plural | hwinsiaþ | hwinsodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | hwinsiġe | hwinsode |
| Plural | hwinsiġen | hwinsoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | hwinsian |
| Inflected infinitive | hwinsienne |
| Imperative singular | hwinsa |
| Imperative plural | hwinsiaþ |
| Present participle | hwinsiende |
| Past participle | hwinsodġehwinsod |
All forms (15)
Etymology
From Proto-West Germanic *hwinisōn (“to whine”), equivalent to hwīnan + -sian.
Descendants
whinge
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/hwinsian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution