Old English · adverb
ieþelice
- Part of speech
- adverb
- IPA
- /ˈi͜yː.θeˌliː.t͡ʃe/[ˈi͜yː.ðeˌliː.t͡ʃe]
- Syllables
- ˈi͜yː · θe · ˌliː · t͡ʃe (4 syllables)
Meaning
easily
Etymology
īeþe (“up”) + -līċe
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ieþelice · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution