Old English · verb
inblawan
Normalised inblāwan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /inˈblɑː.wɑn/
- Syllables
- in · ˈblɑː · wɑn (3 syllables)
- Modern English
- inblowinbreatheinspireinflate
Meaning
-
to inspire, breathe upon; inbreathe
-
to inflate; blow up
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | inblāwe | inblēow |
| 2nd singular | inblǣwst | inblēowe |
| 3rd singular | inblǣwþ | inblēow |
| Plural | inblāwaþ | inblēowon |
| Subjunctive | ||
| Singular | inblāwe | inblēowe |
| Plural | inblāwen | inblēowen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | inblāwan |
| Inflected infinitive | inblāwenne |
| Imperative singular | inblāw |
| Imperative plural | inblāwaþ |
| Present participle | inblāwende |
| Past participle | inblāwen |
All forms (13)
Etymology
From in- + blāwan.
Descendants
inblow
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/inblawan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution