Old English · adjective
lygen
Normalised lyġen
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈly.jen/
- Syllables
- ˈly · jen (2 syllables)
- Modern English
- lielyingfalsehood
lygen1 · adjective
Senses
-
lying, false
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | lyġen | lyġen | lyġen |
| Accusative | lyġenne | lyġene | lyġen |
| Genitive | lyġenes | lyġenre | lyġenes |
| Dative | lyġenum | lyġenre | lyġenum |
| Instrumental | lyġene | lyġenre | lyġene |
| Plural | |||
| Nominative | lyġene | lyġenalyġene | lyġen |
| Accusative | lyġene | lyġenalyġene | lyġen |
| Genitive | lyġenra | lyġenra | lyġenra |
| Dative | lyġenum | lyġenum | lyġenum |
| Instrumental | lyġenum | lyġenum | lyġenum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | lyġena | lyġene | lyġene |
| Accusative | lyġenan | lyġenan | lyġene |
| Genitive | lyġenan | lyġenan | lyġenan |
| Dative | lyġenan | lyġenan | lyġenan |
| Instrumental | lyġenan | lyġenan | lyġenan |
| Plural | |||
| Nominative | lyġenan | lyġenan | lyġenan |
| Accusative | lyġenan | lyġenan | lyġenan |
| Genitive | lyġenralyġenena | lyġenralyġenena | lyġenralyġenena |
| Dative | lyġenum | lyġenum | lyġenum |
| Instrumental | lyġenum | lyġenum | lyġenum |
lygen2 · noun · feminine
Senses
-
lie, falsehood
Declension · strong ō-stem
All forms (12)
Etymology
From Proto-West Germanic *lugin, from Proto-Germanic *luginaz (“lying”), from Proto-Indo-European *lewgʰ- (“to tell lies, swear, bemoan”).
From Proto-West Germanic *luginu, from Proto-Germanic *luginō, *lugį̄ (“lie, falsehood”), from Proto-Indo-European *lewgʰ- (“to tell lies, swear, bemoan”). Cognate with Old Saxon lugina (“falsehood”), Danish løgn (“lie”), Norwegian lygn (“lie”). More at lie.
Descendants
lie
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/lygen · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution