Old English · adjective
mægcuþ
Normalised mǣġcūþ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈmæːjˌkuːθ/
- Syllables
- ˈmæːj · ˌkuːθ (2 syllables)
- Modern English
- related
Meaning
-
related
-
cognate
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | mǣġcūþ | mǣġcūþ | mǣġcūþ |
| Accusative | mǣġcūþne | mǣġcūþe | mǣġcūþ |
| Genitive | mǣġcūþes | mǣġcūþre | mǣġcūþes |
| Dative | mǣġcūþum | mǣġcūþre | mǣġcūþum |
| Instrumental | mǣġcūþe | mǣġcūþre | mǣġcūþe |
| Plural | |||
| Nominative | mǣġcūþe | mǣġcūþamǣġcūþe | mǣġcūþ |
| Accusative | mǣġcūþe | mǣġcūþamǣġcūþe | mǣġcūþ |
| Genitive | mǣġcūþra | mǣġcūþra | mǣġcūþra |
| Dative | mǣġcūþum | mǣġcūþum | mǣġcūþum |
| Instrumental | mǣġcūþum | mǣġcūþum | mǣġcūþum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | mǣġcūþa | mǣġcūþe | mǣġcūþe |
| Accusative | mǣġcūþan | mǣġcūþan | mǣġcūþe |
| Genitive | mǣġcūþan | mǣġcūþan | mǣġcūþan |
| Dative | mǣġcūþan | mǣġcūþan | mǣġcūþan |
| Instrumental | mǣġcūþan | mǣġcūþan | mǣġcūþan |
| Plural | |||
| Nominative | mǣġcūþan | mǣġcūþan | mǣġcūþan |
| Accusative | mǣġcūþan | mǣġcūþan | mǣġcūþan |
| Genitive | mǣġcūþramǣġcūþena | mǣġcūþramǣġcūþena | mǣġcūþramǣġcūþena |
| Dative | mǣġcūþum | mǣġcūþum | mǣġcūþum |
| Instrumental | mǣġcūþum | mǣġcūþum | mǣġcūþum |
All forms (10)
Etymology
From mǣġ (“kinsman”) + cūþ (“known”)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/mægcuþ · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution