Old English · adjective
mandæde
Normalised māndǣde
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈmɑːnˌdæː.de/
- Syllables
- ˈmɑːn · ˌdæː · de (3 syllables)
- Modern English
- doing-evilreprehensible
Meaning
-
doing-evil; wicked; reprehensible
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | māndǣde | māndǣdumāndǣdo | māndǣde |
| Accusative | māndǣdne | māndǣde | māndǣde |
| Genitive | māndǣdes | māndǣdre | māndǣdes |
| Dative | māndǣdum | māndǣdre | māndǣdum |
| Instrumental | māndǣde | māndǣdre | māndǣde |
| Plural | |||
| Nominative | māndǣde | māndǣdamāndǣde | māndǣdumāndǣdo |
| Accusative | māndǣde | māndǣdamāndǣde | māndǣdumāndǣdo |
| Genitive | māndǣdra | māndǣdra | māndǣdra |
| Dative | māndǣdum | māndǣdum | māndǣdum |
| Instrumental | māndǣdum | māndǣdum | māndǣdum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | māndǣda | māndǣde | māndǣde |
| Accusative | māndǣdan | māndǣdan | māndǣde |
| Genitive | māndǣdan | māndǣdan | māndǣdan |
| Dative | māndǣdan | māndǣdan | māndǣdan |
| Instrumental | māndǣdan | māndǣdan | māndǣdan |
| Plural | |||
| Nominative | māndǣdan | māndǣdan | māndǣdan |
| Accusative | māndǣdan | māndǣdan | māndǣdan |
| Genitive | māndǣdramāndǣdena | māndǣdramāndǣdena | māndǣdramāndǣdena |
| Dative | māndǣdum | māndǣdum | māndǣdum |
| Instrumental | māndǣdum | māndǣdum | māndǣdum |
All forms (11)
Etymology
From mān (“shameful act; crime; wickedness”) + *dǣde, from Proto-Germanic *dēdiz (“doing”). Compare Old Saxon mēndādig, Old High German meintātig. Equivalent to mandǣd + -e.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/mandæde · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution