Old English · adjective
mihtelic
Normalised mihtelīċ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈmix.te.liːt͡ʃ/[ˈmiç.te.liːt͡ʃ]
- Syllables
- ˈmix · te · liːt͡ʃ (3 syllables)
- Modern English
- mightlypossiblemighty
Meaning
-
mighty, powerful
-
possible
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | mihtelīċ | mihtelīċmihtelīċumihtelīċo | mihtelīċ |
| Accusative | mihtelīcne | mihtelīċe | mihtelīċ |
| Genitive | mihtelīċes | mihtelīcre | mihtelīċes |
| Dative | mihtelīċum | mihtelīcre | mihtelīċum |
| Instrumental | mihtelīċe | mihtelīcre | mihtelīċe |
| Plural | |||
| Nominative | mihtelīċe | mihtelīċamihtelīċe | mihtelīċmihtelīċumihtelīċo |
| Accusative | mihtelīċe | mihtelīċamihtelīċe | mihtelīċmihtelīċumihtelīċo |
| Genitive | mihtelīcra | mihtelīcra | mihtelīcra |
| Dative | mihtelīċum | mihtelīċum | mihtelīċum |
| Instrumental | mihtelīċum | mihtelīċum | mihtelīċum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | mihtelīċa | mihtelīċe | mihtelīċe |
| Accusative | mihtelīċan | mihtelīċan | mihtelīċe |
| Genitive | mihtelīċan | mihtelīċan | mihtelīċan |
| Dative | mihtelīċan | mihtelīċan | mihtelīċan |
| Instrumental | mihtelīċan | mihtelīċan | mihtelīċan |
| Plural | |||
| Nominative | mihtelīċan | mihtelīċan | mihtelīċan |
| Accusative | mihtelīċan | mihtelīċan | mihtelīċan |
| Genitive | mihtelīcramihtelīċena | mihtelīcramihtelīċena | mihtelīcramihtelīċena |
| Dative | mihtelīċum | mihtelīċum | mihtelīċum |
| Instrumental | mihtelīċum | mihtelīċum | mihtelīċum |
All forms (12)
Etymology
From Proto-West Germanic *mahtilīk, from Proto-Germanic *mahtilīkaz. Related to Old High German mahtlīh, Old Norse máttuligr. Equivalent to miht (“power, ability”) + -līċ.
Descendants
mightly
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/mihtelic · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution