Old English · verb
oþþeodan
Normalised oþþēodan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /oθˈθe͜oː.dɑn/
- Syllables
- oθ · ˈθe͜oː · dɑn (3 syllables)
- Modern English
- dismemberdisjoindetach
Meaning
-
to disjoin, detach, dismember
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | oþþēode | oþþēodde |
| 2nd singular | oþþēodestoþþēotst | oþþēoddest |
| 3rd singular | oþþēodeþoþþēottoþþēot | oþþēodde |
| Plural | oþþēodaþ | oþþēoddon |
| Subjunctive | ||
| Singular | oþþēode | oþþēodde |
| Plural | oþþēoden | oþþēodden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | oþþēodan |
| Inflected infinitive | oþþēodenne |
| Imperative singular | oþþēod |
| Imperative plural | oþþēodaþ |
| Present participle | oþþēodende |
| Past participle | oþþēoded |
All forms (17)
Etymology
Equivalent to oþ- + þēodan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/oþþeodan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution