Old English · verb
oferdrifan
Normalised oferdrīfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class I
- IPA
- /ˌo.ferˈdriː.fɑn/[ˌo.verˈdriː.vɑn]
- Syllables
- ˌo · fer · ˈdriː · fɑn (4 syllables)
- Modern English
- overdrivedriftingdefeatrefuterepel
Meaning
-
to overcome, defeat, repel, refute
-
to cover by drifting
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | oferdrīfe | oferdrāf |
| 2nd singular | oferdrīfst | oferdrife |
| 3rd singular | oferdrīfþ | oferdrāf |
| Plural | oferdrīfaþ | oferdrifon |
| Subjunctive | ||
| Singular | oferdrīfe | oferdrife |
| Plural | oferdrīfen | oferdrifen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | oferdrīfan |
| Inflected infinitive | oferdrīfenne |
| Imperative singular | oferdrīf |
| Imperative plural | oferdrīfaþ |
| Present participle | oferdrīfende |
| Past participle | oferdrifen |
All forms (13)
Etymology
From ofer- + drīfan.
Descendants
overdrive
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/oferdrifan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution