Old English · verb
ofergangan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /ˌo.ferˈɡɑn.ɡɑn/[ˌo.verˈɡɑŋ.ɡɑn]
- Syllables
- ˌo · fer · ˈɡɑn · ɡɑn (4 syllables)
- Modern English
- overgang
Meaning
-
to go over, cross, pass
-
to conquer, come upon
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ofergange | oferġēngoferġīeng |
| 2nd singular | ofergengst | oferġēngeoferġīenge |
| 3rd singular | ofergengþ | oferġēngoferġīeng |
| Plural | ofergangaþ | oferġēngonoferġīengon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ofergange | oferġēngeoferġīenge |
| Plural | ofergangen | oferġēngenoferġīengen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ofergangan |
| Inflected infinitive | ofergangenne |
| Imperative singular | ofergang |
| Imperative plural | ofergangaþ |
| Present participle | ofergangende |
| Past participle | ofergangen |
All forms (17)
Etymology
From Proto-Germanic *uberganganą. Equivalent to ofer- + gangan.
Descendants
overgang
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ofergangan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution