Old English · verb
ondwæscan
Normalised ondwǣsċan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /onˈdwæːʃ.ʃɑn/
- Syllables
- on · ˈdwæːʃ · ʃɑn (3 syllables)
- Modern English
- extinguish
Meaning
-
to extinguish
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ondwǣsċe | ondwǣsċte |
| 2nd singular | ondwǣsċestondwǣsċst | ondwǣsċtest |
| 3rd singular | ondwǣsċeþondwǣsċþ | ondwǣsċte |
| Plural | ondwǣsċaþ | ondwǣsċton |
| Subjunctive | ||
| Singular | ondwǣsċe | ondwǣsċte |
| Plural | ondwǣsċen | ondwǣsċten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ondwǣsċan |
| Inflected infinitive | ondwǣsċenne |
| Imperative singular | ondwǣsċ |
| Imperative plural | ondwǣsċaþ |
| Present participle | ondwǣsċende |
| Past participle | ondwǣsċed |
All forms (16)
Etymology
From on- (“on, in, into”) + dwǣsċan (“to extinguish, put out”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ondwæscan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution