Old English · verb
ongeanhweorfan
Normalised onġēanhweorfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /onˌjæ͜ɑːnˈxwe͜or.fɑn/[onˌjæ͜ɑːnˈʍe͜orˠ.vɑn]
- Syllables
- on · ˌjæ͜ɑːn · ˈxwe͜or · fɑn (4 syllables)
Meaning
-
to turn or be against
-
to lie in the way
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | onġēanhweorfe | onġēanhwearf |
| 2nd singular | onġēanhwierfst | onġēanhwurfe |
| 3rd singular | onġēanhwierfþ | onġēanhwearf |
| Plural | onġēanhweorfaþ | onġēanhwurfon |
| Subjunctive | ||
| Singular | onġēanhweorfe | onġēanhwurfe |
| Plural | onġēanhweorfen | onġēanhwurfen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | onġēanhweorfan |
| Inflected infinitive | onġēanhweorfenne |
| Imperative singular | onġēanhweorf |
| Imperative plural | onġēanhweorfaþ |
| Present participle | onġēanhweorfende |
| Past participle | onġēanhworfen |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to onġēan- + hweorfan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ongeanhweorfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution