Old English · verb
onhnigan
Normalised onhnīgan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class I
- IPA
- /ˈonˌxniː.ɡɑn/[ˈonˌn̥iː.ɣɑn]
- Syllables
- ˈon · ˌxniː · ɡɑn (3 syllables)
Meaning
-
to bow down, bend down, press down, bow
Þonne iċ mec onhebbe ond hī onhnīgaþ tō mē, moniġe mid miltse, þǣr iċ monnum sceal īċan upcyme ēadiġnesse.
When I raise myself up and they bow down to me, many with mercy, then I shall increase rising of happiness for men.
10th century, Exeter Book Riddle 30:
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | onhnīge | onhnāgonhnāh |
| 2nd singular | onhnīġst | onhnige |
| 3rd singular | onhnīġþ | onhnāgonhnāh |
| Plural | onhnīgaþ | onhnigon |
| Subjunctive | ||
| Singular | onhnīge | onhnige |
| Plural | onhnīgen | onhnigen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | onhnīgan |
| Inflected infinitive | onhnīgenne |
| Imperative singular | onhnīġ |
| Imperative plural | onhnīgaþ |
| Present participle | onhnīgende |
| Past participle | onhniġen |
All forms (15)
Etymology
From on- + hnīgan (“to bow”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/onhnigan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution