Old English · verb
recenian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈre.ke.ni.ɑn/
- Syllables
- ˈre · ke · ni · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- reckondispose
Meaning
-
to arrange, dispose, reckon
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | receniġe | recenode |
| 2nd singular | recenast | recenodest |
| 3rd singular | recenaþ | recenode |
| Plural | receniaþ | recenodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | receniġe | recenode |
| Plural | receniġen | recenoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | recenian |
| Inflected infinitive | recenienne |
| Imperative singular | recena |
| Imperative plural | receniaþ |
| Present participle | receniende |
| Past participle | recenodġerecenod |
All forms (15)
Etymology
From Proto-West Germanic *rekanōn (“to count, explain”).
Descendants
reckon
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/recenian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution