eldertongue

Old English · adjective

ripe

Normalised rīpe

Part of speech
adjective
Modern English
ripemature

Meaning

  1. ripe

  2. mature

Declension

Strong declension of ripe
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative rīperīpurīporīpe
Accusative rīpnerīperīpe
Genitive rīpesrīprerīpes
Dative rīpumrīprerīpum
Instrumental rīperīprerīpe
Plural
Nominative rīperīparīperīpurīpo
Accusative rīperīparīperīpurīpo
Genitive rīprarīprarīpra
Dative rīpumrīpumrīpum
Instrumental rīpumrīpumrīpum
Weak declension of ripe
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative rīparīperīpe
Accusative rīpanrīpanrīpe
Genitive rīpanrīpanrīpan
Dative rīpanrīpanrīpan
Instrumental rīpanrīpanrīpan
Plural
Nominative rīpanrīpanrīpan
Accusative rīpanrīpanrīpan
Genitive rīprarīpenarīprarīpenarīprarīpena
Dative rīpumrīpumrīpum
Instrumental rīpumrīpumrīpum

All forms (11)

Etymology

From Proto-West Germanic *rīpī, from Proto-Germanic *rīpiz.

Descendants

ripe

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ripe · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution