Old English · verb
scrincan
Normalised sċrincan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /ˈʃrin.kɑn/[ˈʃriŋ.kɑn]
- Syllables
- ˈʃrin · kɑn (2 syllables)
- Modern English
- shrink
Meaning
-
to shrink
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | sċrince | sċranc |
| 2nd singular | sċrincst | sċrunce |
| 3rd singular | sċrincþ | sċranc |
| Plural | sċrincaþ | sċruncon |
| Subjunctive | ||
| Singular | sċrince | sċrunce |
| Plural | sċrincen | sċruncen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | sċrincan |
| Inflected infinitive | sċrincenne |
| Imperative singular | sċrinc |
| Imperative plural | sċrincaþ |
| Present participle | sċrincende |
| Past participle | sċruncenġesċruncen |
All forms (14)
Etymology
From Proto-Germanic *skrinkwaną (“shrink”).
Descendants
shrink
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/scrincan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution