Old English · adjective
selfwille
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈself.wil.le/[ˈseɫv.wiɫ.ɫe]
- Syllables
- ˈself · wil · le (3 syllables)
- Modern English
- voluntary
Meaning
-
voluntary
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | selfwille | selfwilluselfwillo | selfwille |
| Accusative | selfwilne | selfwille | selfwille |
| Genitive | selfwilles | selfwilre | selfwilles |
| Dative | selfwillum | selfwilre | selfwillum |
| Instrumental | selfwille | selfwilre | selfwille |
| Plural | |||
| Nominative | selfwille | selfwillaselfwille | selfwilluselfwillo |
| Accusative | selfwille | selfwillaselfwille | selfwilluselfwillo |
| Genitive | selfwilra | selfwilra | selfwilra |
| Dative | selfwillum | selfwillum | selfwillum |
| Instrumental | selfwillum | selfwillum | selfwillum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | selfwilla | selfwille | selfwille |
| Accusative | selfwillan | selfwillan | selfwille |
| Genitive | selfwillan | selfwillan | selfwillan |
| Dative | selfwillan | selfwillan | selfwillan |
| Instrumental | selfwillan | selfwillan | selfwillan |
| Plural | |||
| Nominative | selfwillan | selfwillan | selfwillan |
| Accusative | selfwillan | selfwillan | selfwillan |
| Genitive | selfwilraselfwillena | selfwilraselfwillena | selfwilraselfwillena |
| Dative | selfwillum | selfwillum | selfwillum |
| Instrumental | selfwillum | selfwillum | selfwillum |
All forms (11)
Etymology
From Proto-Germanic *selbawiljaz. Cognate with Gothic (silbawiljis). Equivalent to self- + -wille.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/selfwille · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution