Old English · adjective
swær
Normalised swǣr
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /swæːr/
- Syllables
- swæːr (1 syllable)
- Modern English
- sweersweirswereswearindolentoppressiveheavylazy
swær1 · adjective
Senses
-
heavy
-
oppressive, grievous
-
sad
-
lazy, indolent, slow
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | swǣr | swǣr | swǣr |
| Accusative | swǣrne | swǣre | swǣr |
| Genitive | swǣres | swǣrre | swǣres |
| Dative | swǣrum | swǣrre | swǣrum |
| Instrumental | swǣre | swǣrre | swǣre |
| Plural | |||
| Nominative | swǣre | swǣraswǣre | swǣr |
| Accusative | swǣre | swǣraswǣre | swǣr |
| Genitive | swǣrra | swǣrra | swǣrra |
| Dative | swǣrum | swǣrum | swǣrum |
| Instrumental | swǣrum | swǣrum | swǣrum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | swǣra | swǣre | swǣre |
| Accusative | swǣran | swǣran | swǣre |
| Genitive | swǣran | swǣran | swǣran |
| Dative | swǣran | swǣran | swǣran |
| Instrumental | swǣran | swǣran | swǣran |
| Plural | |||
| Nominative | swǣran | swǣran | swǣran |
| Accusative | swǣran | swǣran | swǣran |
| Genitive | swǣrraswǣrena | swǣrraswǣrena | swǣrraswǣrena |
| Dative | swǣrum | swǣrum | swǣrum |
| Instrumental | swǣrum | swǣrum | swǣrum |
swær2 · noun · neuter
Senses
-
a burden, labour, trouble, grief
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *swār, from Proto-Germanic *swēraz. Cognate with Old Frisian swere (West Frisian swier), Old Saxon swār, Middle Dutch swaer (Dutch zwaar), Old High German swāri (German schwer), Old Norse svárr (Swedish svår). The noun appears to derive from the adjective.
Descendants
swear, sweer, sweir, swere
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/swær · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution