Old English · verb
twidælan
Normalised twidǣlan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /ˈtwiˌdæː.lɑn/
- Syllables
- ˈtwi · ˌdæː · lɑn (3 syllables)
- Modern English
- bisecthalve
Meaning
-
to halve, bisect
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | twidǣle | twidǣlde |
| 2nd singular | twidǣlesttwidǣlst | twidǣldest |
| 3rd singular | twidǣleþtwidǣlþ | twidǣlde |
| Plural | twidǣlaþ | twidǣldon |
| Subjunctive | ||
| Singular | twidǣle | twidǣlde |
| Plural | twidǣlen | twidǣlden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | twidǣlan |
| Inflected infinitive | twidǣlenne |
| Imperative singular | twidǣl |
| Imperative plural | twidǣlaþ |
| Present participle | twidǣlende |
| Past participle | twidǣled |
All forms (16)
Etymology
From twi- + dǣlan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/twidælan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution