Old English · adjective
twiecge
Normalised twieċġe
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈtwiˌej.je/[ˈtwiˌed.d͡ʒe]
- Syllables
- ˈtwi · ˌej · je (3 syllables)
- Modern English
- double-edged
Meaning
-
double-edged
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | twieċġe | twieċġutwieċġo | twieċġe |
| Accusative | twieċġne | twieċġe | twieċġe |
| Genitive | twieċġes | twieċġre | twieċġes |
| Dative | twieċġum | twieċġre | twieċġum |
| Instrumental | twieċġe | twieċġre | twieċġe |
| Plural | |||
| Nominative | twieċġe | twieċġatwieċġe | twieċġutwieċġo |
| Accusative | twieċġe | twieċġatwieċġe | twieċġutwieċġo |
| Genitive | twieċġra | twieċġra | twieċġra |
| Dative | twieċġum | twieċġum | twieċġum |
| Instrumental | twieċġum | twieċġum | twieċġum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | twieċġa | twieċġe | twieċġe |
| Accusative | twieċġan | twieċġan | twieċġe |
| Genitive | twieċġan | twieċġan | twieċġan |
| Dative | twieċġan | twieċġan | twieċġan |
| Instrumental | twieċġan | twieċġan | twieċġan |
| Plural | |||
| Nominative | twieċġan | twieċġan | twieċġan |
| Accusative | twieċġan | twieċġan | twieċġan |
| Genitive | twieċġratwieċġena | twieċġratwieċġena | twieċġratwieċġena |
| Dative | twieċġum | twieċġum | twieċġum |
| Instrumental | twieċġum | twieċġum | twieċġum |
All forms (11)
Etymology
From twi- (“double”) + eċġ (“edge”) + -e, from the noun eċġ.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/twiecge · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution